ΦΕΥΓΕΙ - ΕΡΧΕΤΑΙ

14,90€

13,40€

-1,50€

133-8

Νεό προϊόν

Μια απλή ματιά σε μια συνηθισμένη πια, ιστορία μετανάστευσης.

2000 αντικείμενα

ΦΕΥΓΕΙ ο Φοίβος... κι ετοιμάζεται να ταξιδέψει -πρώτη φορά μόνος του- για διακοπές στην πόλη που γεννήθηκε στο Νότο.

ΕΡΧΕΤΑΙ ο Φοίβος... κι ο Λέανδρος, η Φοίβη, ο Άρης, η Μέλπω και τα δίδυμα -ο Φρίξος και η Έλλη- προετοιμάζονται για τον ερχομό του και ανυπομονούν.

Ο Μάνος και η Άννα Κοντολέων, μας χαρίζουν τη δική τους ματιά στη σύγχρονη μετανάστευση. 

Η Ελένη Γεωργοστάθη έγραψε για το βιβλίο:

Ένα πανέμορφο εικονογραφημένο βιβλίο όπου μικρές καθημερινές εικόνες χτίζουν προσδοκίες, κάνοντάς σε κι εσένα να ονειρευτείς τις μέρες εκείνες που θα περάσει ο μικρός Φοίβος κοντά στους συγγενείς του, να συμμεριστείς την κοινή αγωνία τους και τη λαχτάρα τους. Με το συναίσθημά σου να απελευθερώνεται λυτρωτικά εκεί ακριβώς που τελειώνουν οι προσδοκίες κι αρχίζουν οι μέρες της κοινής ζωής των ηρώων. Ένα βιβλίο αισιόδοξο, ζωντανό, αληθινό, που σε κάνει να συλλογιστείς όλες τις ιστορίες μετανάστευσης κοντινών και μακρινών σου ανθρώπων που ξέρεις, και που, χωρίς να εκβιάζει το συναίσθημα, μιλά κατευθείαν στην καρδιά σου.   

Διαβάστε περισσότερα εδώ!

Ο Κώστας Στοφόρος έγραψε για το βιβλίο:

Μάνος Κοντολέων και Άννα Κοντολέων. Πατέρας και κόρη, αγαπημένοι συγγραφείς κι οι δυο μας χαρίζουν ένα βιβλίο που έγραψαν μαζί. «Φεύγει Έρχεται» ο τίτλος και η εικονογράφηση είναι της Φωτεινής Τίκκου. Οι εκδόσεις Καλειδοσκόπιο μας έχουν πια συνηθίσεις στις ποιοτικές εκδόσεις και στις θαυμάσιες εκπλήξεις. Ο Φοίβος ζει με τη μαμά και τον μπαμπά του (και τον σκύλο Χιονάτο) στον Βορρά. Μόλις κλείσουν τα σχολεία θα πάει στους συγγενείς που τον περιμένουν. Γιαγιά, παππούς, θείος, ξαδέρφια, τον περιμένουν πως και πως. Να τον κάνουν να νιώσει όμορφα, να του πάρουν ωραία δώρα, να ετοιμάσουν πάρτι, εκδρομές και επισκέψεις. Χωρίς να αναφέρεται γίνεται φανερό πως ο Φοίβος είναι ένα από τα χιλιάδες παιδιά που βρέθηκαν με τους γονείς τους στον δρόμο της αναγκαστικής ξενιτιάς. Οι οικογένειες που η «μητριά πατρίδα» έδιωξε από κοντά της. Και πολλές οικογένειες δεν έχουν καν την τύχη να είναι μαζί.  Όταν δυο τόσο ταλαντούχοι και ευαίσθητοι άνθρωποι αποφασίζουν να γράψουν καταφέρνουν να μιλήσουν στην καρδιά και στο μυαλό των παιδιών και να μας κάνουν όλους μαζί να σκεφτούμε, να νιώσουμε και να βγάλουμε τα δικά μας συμπεράσματα. Το χαρήκαμε πραγματικά… 

Διαβάστε περισσότερα: http://www.literature.gr/

Η Έλενα Αρτζανίδου έγραψε για το βιβλίο:

Πατέρας και κόρη ή κόρη και πατέρας τολμούν ένα ζηλευτό εγχείρημα και το πετυχαίνουν.

Δεν επενδύουν στο να γεννήσουν μόνο συναισθήματα, που από μόνη της γεννά η μετανάστευση, αλλά στοχεύουν, και το επιτυγχάνουν, να αναδείξουν τον πόθο, την αδημονία, την  αγωνία να ξανασυναντηθούν οικογένειες και στην προκειμένη ο εγγονός Φοίβος, με όλη την οικογένεια της μητέρας του που έμεινε πίσω στον Νότο. Αντίθετα αυτός βρέθηκε στον γκρίζο και κρύο Βορρά.

Πού αρχίζει ο ένας συγγραφέας, πού σταματά και παίρνει το μίτο ο άλλος;

Ή μήπως ο ένας σταυρώνει με χρυσό νήμα την πρόταση του άλλου και έτσι η ιστορία μοιάζει να έχει ξεκινήσει από ένα απλό ξεφτισμένο κουρελάκι και να έχει σταδιακά με ρυθμό, ένταση και αρμονία μεταμορφωθεί από τα χέρα των δυο συγγραφέων σε χαλί που πετά. Σε υφαντό που περνά από τις καρδιές των μικρών και μεγάλων ηρώων  για να φωτίσει τις σκέψεις τους, να τρυπώσει στις ζωές τους στο Βορρά και το Νότο. Να αναδείξει το νόστο όσων ζουν από ανάγκη χωριστά.

Παράλληλα ο αναγνώστης, καθώς η ιστορία ξετυλίγεται ξαπλώνει στο δικό τους πολύχρωμο χαλί και σκύβει να ακούσει και να αφουγκραστεί τον χτύπο της καρδιάς των συγγενών εδώ και εκεί. Και καθώς ζυγώνει η μέρα συνάντησης ανακαλύπτει τα ενδιαφέροντα των ηρώων, την κουλτούρα των τόπων και τελικά άλλοτε  επιλέγει να φύγει ή μήπως  να έρθει.

Διαβάστε περισσότερα εδώ!

Η Μαίρη Μπιρμπίλη έγραψε για το βιβλίο: 

Το κείμενο δεν μαρτυρά σε καμία περίπτωση ότι προέρχεται από δύο συγγραφείς. Ρέει  αβίαστα σε μια τριτοπρόσωπη αφήγηση κι ένα παιχνίδι με το «εδώ» και το «εκεί». Με μια διαφορά. Στο Βορρά κυριαρχεί ο Φοίβος. Στο Νότο η αφηγηματική οπτική αλλάζει γωνία ανάλογα με το πρόσωπο, ενώ η αφήγηση εναλλάσσεται με τα διαλογικά μέρη.  Σε κάθε περίπτωση, μέσα από την ελεύθερη πλάγια αφήγηση ξεδιπλώνονται οι χαρακτήρες και η ψυχολογική τους φόρτιση.

Η εικονογράφηση της Φωτεινής Τίκκου δίνει μια ξεχωριστή πνοή στο βιβλίο. Ζωντανή, πολύχρωμη, απολαυστική! Οι εικόνες αφηγούνται την ιστορία παράλληλα με τους συγγραφείς. Ενδιαφέρουσες μορφές σε ένα εξαιρετικά δουλεμένο περιβάλλον με λίγα στοιχεία κολάζ συνθέτουν ένα πολύ όμορφο αποτέλεσμα. Η «συνομιλία» Βορρά-Νότου υπάρχει φυσικά και στις εικόνες του βιβλίου. Η Φωτεινή Τίκκου με πραγματική δεξιοτεχνία δημιούργησε σαλόνια που κινούνται με άνεση και αρμονία στους δύο τόπους. Μικροί σελιδοδείκτες με ένα αεροπλάνο που απογειώνεται -στη μία περίπτωση- και προσγειώνεται -στην άλλη- και το σήμα του Βορρά και του Νότου αντίστοιχα, ορίζουν κάθε φορά το σκηνικό δράσης. Πραγματικά εξαιρετικό είναι και το εξώφυλλο του βιβλίου με τις καταδηλώσεις και τις συμπαραδηλώσεις. Ταξίδια κα μετακινήσεις με τα μάτια ενός παιδιού!

Προτείνουμε να αναζητήσετε το βιβλίο, αφενός γιατί όλοι έχουμε πια μια ιστορία μετανάστευσης να αφηγηθούμε άρα η ταύτιση είναι αναπόφευκτη, αλλά κυρίως για την αναγνωστική απόλαυση!

Διαβάστε περισσότερα εδώ!

Η Γεωργία Γαλανοπούλου έγραψε για το βιβλίο:

Τα κείμενα των δυο συγγραφέων συμπλέουν αρμονικά με την ίδια θαυμαστή απλότητα, νηφαλιότητα και ειλικρίνεια που αρμόζει σε μια μοντέρνα, ρεαλιστική ιστορία για μικρές ηλικίες. Αξιοθαύμαστο όμως είναι και το στήσιμο των εικόνων από τη Φωτεινή Τίκκου, προπάντων το εξώφυλλο και το οπισθόφυλλό της. Αν το διαβάσαμε σωστά, είναι αυτό που συμβάλλει στη νοερή επέκταση του επαναλαμβανόμενου αμφίδρομου ταξιδιού, στο οποίο, άλλωστε, παραπέμπει ο τίτλος.

Διαβάστε περισσότερα εδώ!

Η Αγγελική Ευσταθίου έγραψε για το βιβλίο:

Μια απλή ματιά σε μια, συνηθισμένη πια, ιστορία μετανάστευσης.

Έτσι μας περιγράφει την ιστορία του Μάνου και της Άννα Κοντολέοντος, το οπισθόφυλλο του βιβλίου. Δεν είναι όμως μια απλή ματιά. Είναι μια βαθιά ματιά, σε κάτι που είναι πολύ περισσότερα από μια συνηθισμένη ιστορία μετανάστευσης.
Αυτό που είναι απλό, είναι η γλώσσα. Απλή και περιεκτική. Απλή και φορτισμένη. Μικρές, κοφτές προτάσεις, που σεργιανίζουν ανυπόμονες μέσα στο μυαλό των πρωταγωνιστών και κάποτε εκφράζονται κιόλας.
Δυο παράλληλες ιστορίες που συνθέτουν μια ιστορία αγάπης. Αγάπης βαθιάς. Οικογενειακής. Αγάπης κομμένης στα δυο που μετρά τις μέρες για να ξανασμίξει. Δυο πόλοι που ποθούν να ενωθούν ξανά.
Εννέα πρόσωπα, τρεις οικογένειες, που τις χωρίζει ο χάρτης και τις ενώνει η αγάπη. Πολλές οι αντιθέσεις: βορράς και νότος, ήλιος και βροχή, θλίψη και χαμόγελα. Κοινή η ανυπομονησία, η προσμονή, το νοιάξιμο...Με το μυαλό στο βορρά εκείνοι που έμειναν στο νότο, με τη σκέψη στο νότο εκείνοι που έφυγαν για το βορρά. Οι σκέψεις περιστέρια ταξιδεύουν στο χάρτη, εισβάλουν στα όνειρα και καθορίζουν τις μέρες...τις μέρες μέχρι το σμίξιμο.

Εξαιρετική η εικονογράφηση της Φωτεινής Τίκκου, καταφέρνει να ταιριάξει πολύ εύστοχα, τον τίτλο του βιβλίου με το εξώφυλλό του, και να αποτυπώσει με τη γλώσσα του χρώματος τα συναισθήματα των πρωταγωνιστών. Άνθρωποι σε συνεχή κίνηση, άνθρωποι ντυμένοι ζεστά, ή ανάλαφρα, παράθυρα βροχερά και μπαλκόνια που λούζονται στον ήλιο, μυρωδιές και χρώματα συνθέτουν το "διπολικό" σκηνικό του βιβλίου. Και οι καρδιές πυξίδες, να μας βοηθούν να βρίσκουμε και να επιστρέφουμε πάντα εκεί που υπάρχει αγάπη. Ο μικρός πρωταγωνιστής της ιστορίας, θα φύγει από το Βορρά μόνος, να επισκεφτεί την οικογένεια του στο Νότο. Μα η μισή του οικογένεια θα μείνει πίσω, στο Βορρά...Κι αυτό είναι ένα μικρό αγκάθι που εμένα με πόνεσε στην ιστορία... Μα μήπως η αλήθεια δεν πονάει; Δεν πονούν όλες αυτές οι ηθελημένες ή αθέλητες ιστορίες μετανάστευσης τους πρωταγωνιστές τους; Πονούν οι άνθρωποι που τους χωρίζει ο χάρτης. Από όποια μεριά του χάρτη κι αν κοιτάξεις...

 

Η Άντα Κατσίκη-Γκίβαλου έγραψε για το βιβλίο:

Το «Φεύγει – έρχεται» της Άννας και του Μάνου Κοντολέων είναι ένα πολλαπλά λειτουργικό βιβλίο για μικρά παιδιά εξαιρετικά επιμελημένο από τις εκδόσεις Καλειδοσκόπιο. Το σχήμα της αντίθεσης που κυριαρχεί κειμενικά και εικονιστικά, οι αντικριστές σελίδες που σε μεταφέρουν άμεσα από το βορρά στο νότο, ακόμη και η διαφορετική ένδειξη της πυξίδας στο πάνω μέρος της σελίδας, η προετοιμασία για το ταξίδι στην πατρίδα και η προετοιμασία υποδοχής στον γενέθλιο τόπο με τα αντίστοιχα συναισθήματα ανυπομονησίας, χαράς, αγωνίας, οι ανόμοιες καιρικές  συνθήκες συνθέτουν το πλαίσιο μέσα στο οποίο κινούνται ανήλικοι και ενήλικοι πρωταγωνιστές ακόμη και  τα αγαπημένα κατοικίδια. Στην ουσία έχουμε δύο αφηγήσεις της αριστερής και της δεξιάς σελίδας, που ενώ διαπλέκονται και συναποτελούν ένα όλο δεν χάνουν την αυτόνομη αφηγηματική τους αξία. Αυτό μάλιστα θεωρώ ότι είναι και ένα δομικό εύρημα του κειμένου που  δίνει τη δυνατότητα σε φιλαναγνωστικές δράσεις που θα αναδείξουν τους χαρακτήρες, την καθημερινότητα, τον ψυχισμό των ηρώων. [...]

[...]Δεν έχουμε δράματα αναζήτησης νέας πατρίδας, αλλά νοσταλγία του γενέθλιου τόπου, που αποτελεί μαζί με την οικογένεια έναν από τους συνεκτικότερους δεσμούς, ιδιαίτερα σήμερα, στους άξενους καιρούς που ζούμε. Και όλα αυτά δίχως ίχνος διδακτισμού. Ένα βιβλίο που με τρόπο απλό αλλά ευρηματικό προσεγγίζει μια άλλη πλευρά του μεταναστευτικού προβλήματος.

Διαβάστε περισσότερα εδώ!

 Η Σουζάνα Παπαφάγου έγραψε για το βιβλίο:

[...]Ο Φοίβος ανυπομονεί και η καρδούλα του χτυπά έντονα, θα δει επιτέλους τη γιαγιά, τον παππού, τη θεία, τον θείο και τα ξαδέλφια του, οι μέρες δεν περνούν! Η γιαγιά, ο παππούς, ο θείος, η θεία και τα ξαδέλφια του κάνουν σχέδια και προετοιμάζουν ένα ζεστό περιβάλλον για να υποδεχτεί, να εμπεριέξει και να χορτάσει τον μικρό Φοίβο. Η μετανάστευση υπάρχει πολλά χρόνια τώρα σαν φαινόμενο, θα τολμούσα να πω πως υπάρχει μαζί με τον άνθρωπο, τόσο σε πραγματικό όσο και σε συμβολικό φαινόμενο (μεταναστεύοντας από την οικογένειά μας σε μια άλλη).

Η αγάπη και οι αναμνήσεις, η αναμονή και η ελπίδα είναι η κλωστούλα που φέρνει πίσω το καρούλι, είναι η κλωστούλα που δένει σφιχτά μέσα στην ψυχή μας όλους όσους αγαπάμε. Πονάει πολύ να φεύγουν από κοντά μας οι άνθρωποι που αγαπάμε, πονάνε πολύ μέσα τους όλοι όσοι φεύγουν από αυτούς που αγαπούν. Κάποιες φορές όμως η ανάγκη επιβάλλει αυτό το φευγιό και το μόνο που έχουμε να κάνουμε είναι να ονειρευόμαστε τη στιγμή που θα ξανασυναντηθούμε και να την απολαμβάνουμε κάθε φορά που καταφτάνει.

Αυτό είναι που αγάπησα πιο πολύ σε αυτό το βιβλίο, το ότι περιγράφει τη στιγμή της συνάντησης, πριν καν συναντήσει ο μικρός Φοίβος τους αγαπημένους του. Πριν καν εκείνοι τον υποδεχτούν, ο αναγνώστης βιώνει όλα εκείνα τα συναισθήματα της χαράς, της ανυπομονησίας, της ονειροπόλησης. Τυχαίνει να είμαι μέλος μιας οικογένειας που, από προηγούμενες γενιές, έχει καταφύγει στη λύση της μετανάστευσης, για διαφορετικούς λόγους η κάθε γενιά. Στις ιστορίες που έφτασαν στα αυτιά και στην ψυχή μου, κυρίως από την γιαγιά μου, οι πιο ωραίες εικόνες ήταν εκείνες που είχαν το χρώμα της αντάμωσης και απόλαυσα την αντάμωση των ηρώων του βιβλίου. Κατά κάποιο τρόπο έχω υπάρξει και εγώ μικρός Φοίβος και έχω βιώσει την ίδια ανυπομονησία όταν μια φορά το χρόνο πήγαινα στην γιαγιά και τον παππού μου στο χωριό και έβλεπα τα πάντα αλλαγμένα και τους πάντες να με περιμένουν.

Διαβάστε περισσότερα εδώ!

ISBN 978-960-471-133-8
Συγγραφέας Μάνος και Άννα Κοντολέων
Εικονογράφος Φωτεινή Τίκκου
Σελίδες 48
Εξώφυλλο Σκληρό
Ηλικιακό Εύρος Από 5 ετών

Ίσως ενδιαφέρουν και τα παρακάτω...