In: Έγραψαν

Η Μαρία Σούμπερτ για τον "Μελάκ, μόνος"

Η Μαρία Σούμπερτ γράφει στο Θεαθήναι για το "Μελάκ, μόνος" της Αργυρώς Πιπίνη.

Τα κοινωνικά δίκτυα σείονται, οι ανθρωπιστικές οργανώσεις φωνάζουν, οι εθελοντές παθαίνουν burn out, αλλά ότι και να συμβεί δεν μοιάζει να είναι αρκετό. Πόσο μπορείς να βοηθήσεις και πόσο πραγματικά βοήθησες, όταν ο πόλεμος συνεχίζεται ακόμα; Τι νόημα έχει η δική σου αγωνία, όταν γονείς χάνουν τα παιδιά τους και τα παιδιά τους γονείς μέσα σε συντρίμμια ή σε ατελείωτα χιλιόμετρα ποδαρόδρομου; Πόσο είσαι πραγματικά διαθέσιμος όταν ενοχλείσαι από την έλλειψη ευγνωμοσύνης του πρόσφυγα; Όταν δεν ακούς το ευχαριστώ που περιμένεις; Τι μπορείς να καταλάβεις όταν απέναντί σου έχεις ανθρώπους που έχουν στιγματιστεί, τραυματιστεί, κακοποιηθεί βάναυσα –σωματικά και ψυχικά- με ίχνη που θα μεταφέρουν και στις επόμενες γενιές; 
Διαβάστε ολόκληρο το άρθρο εδώ.

In Same Category

Related by Tags