Καλλιεργώντας την Ενσυναίσθηση και την Κριτική Σκέψη
Ιστορίες που αναδεικνύουν ζητήματα όπως η διαφορετικότητα, η ανισότητα, η φιλία και η αποδοχή, ενθαρρύνοντας τα παιδιά για μία συμπεριληπτική και δίκαιη κοινωνία στο μέλλον
Τα παιδικά βιβλία που θίγουν κοινωνικά θέματα είναι ένας εξαιρετικός τρόπος να φέρουμε τα παιδιά σε επαφή με τον πραγματικό κόσμο, προωθώντας την ενσυναίσθηση, την κατανόηση και την κριτική σκέψη. Πολλές είναι εκείνες οι φορές που θυμάμαι να επιλέγω ένα βιβλίο θέλοντας να μοιραστώ κάτι με τις κόρες μου, όταν δεν έβρισκα τα σωστά λόγια, όταν τα νοήματα φάνταζαν πολύπλοκα για τα μικρά και αθώα τους ακόμα μυαλουδάκια.
Μέσα από ιστορίες που αναδεικνύουν ζητήματα όπως η διαφορετικότητα, η ανισότητα, η φιλία και η αποδοχή, τα παιδιά ενθαρρύνονται να σκεφτούν τις αξίες και τις αρχές που καθορίζουν τον τρόπο που αλληλεπιδρούν με τους άλλους και με τον κόσμο γενικότερα. Μαθαίνουν να βλέπουν με ένα προσωπικό βλέμμα τους άλλους, μέσα από το φίλτρο της φιλίας, της ενσυναίσθησης, του νοιαξίματος, της προσφοράς. Μόνο έτσι, ίσως και πάλι ίσως, μπορεί να καταφέρουμε να δημιουργήσουμε μια πιο συμπεριληπτική και δίκαιη κοινωνία στο μέλλον. Μέσα από αυτή τη νέα γενιά με τη ζεστή ματιά.
Πέντε προτάσεις βιβλίων από τις πρόσφατες εκδοτικές κυκλοφορίες που καταπιάνονται με κοινωνικά ζητήματα που θεωρώ ότι αξίζουν την προσοχή μας κι ένα βιβλίο γυναικείας ενδυνάμωσης που έχω ξεχωρίσει για την εικαστική του αρτιότητα.
[...]
Κοινωνική Αλληλεγγύη
[ 2 ]
Το σπίτι μου | Δέσποινα Ηρακλέους | Εκδόσεις Καλειδοσκόπιο
Μια μέρα στο σχολείο, η δασκάλα ζητά από τα παιδιά να περιγράψουν το σπίτι τους. Το κορίτσι υπακούει και περιγράφει το σπίτι της – ένα σπίτι διαφορετικό από τα συνηθισμένα. Όταν τελειώνει τα μαθήματά της, παίρνει το σπίτι της και πάει στο πάρκο. Από το παράθυρο, μπορεί να γλιστρήσει από την τσουλήθρα ή να βουτήξει στη λίμνη. Γιατί το σπίτι της είναι αυτοκινούμενο!
Γνωρίζει ένα αγόρι που ζει σε ένα διαφορετικό σπίτι. Το δικό του έχει τοίχο στην ταράτσα, μια τρύπα στον τοίχο και μια πράσινη γραμμή.
– «Δεν είδα ποτέ καμία Πράσινη Γραμμή όταν κυκλοφορούμε με το σπίτι μας», λέει το κορίτσι.
– «Ούτε εγώ την έχω δει», απαντά το αγόρι. «Αλλά η μαμά μου είπε πως υπάρχει. Πριν πολλά χρόνια, ένας ξένος στρατηγός τράβηξε μια Πράσινη Γραμμή στον χάρτη. Χωρίζει το σπίτι μου από τα απέναντι σπίτια».
Παρά τις διαφορές τους, η φιλία τους θα μεγαλώσει. Το κορίτσι εντυπωσιάζεται από τον τρόπο που το αγόρι κοιτάζει τα αστέρια από την ταράτσα του, ενώ εκείνο μαθαίνει από την ελευθερία του κινητού σπιτιού της.
Το κορίτσι και το αγόρι ζουν σε δύο εντελώς διαφορετικούς κόσμους, αλλά η φιλία τους γεφυρώνει αυτές τις αντιφάσεις. Το κορίτσι, που ζει σε ένα κινούμενο βαν, απολαμβάνει τη νομαδική ζωή και την ελευθερία, αν και περιορισμένη από τα συρματοπλέγματα που καθορίζουν τα όρια του κόσμου γύρω της. Η ελευθερία της βρίσκεται σε αντίθεση με τη ζωή του αγοριού, το οποίο ζει σε ένα σπίτι που κατασκευάστηκε για στρατηγικούς σκοπούς, με τοίχους γεμάτους τρύπες και σκοπευτικά σημεία.
Σύνορα και σπίτια, έννοιες μεταβαλλόμενες ειδικά σε περιόδους πολέμου ή μετανάστευσης. Τα σύνορα χωρίζουν τους ανθρώπους και τις κοινότητες, συχνά δημιουργώντας διαχωρισμούς που καθορίζουν ποιος έχει πρόσβαση σε ένα «σπίτι» και ποιος όχι. Οι εικόνες του αυτοκινούμενου σπιτιού ή των εμποδίων, όπως οι «Πράσινες Γραμμές», μας υπενθυμίζουν ότι οι τόποι που θεωρούμε ως σπίτι δεν είναι πάντα δεδομένοι ή μόνιμοι. Ο πόλεμος και η προσφυγιά καταστρέφουν σπίτια και τη δυνατότητα για μια αίσθηση του ανήκειν.
Ένα βιβλίο που μας καλεί να αναστοχαστούμε την έννοια του σπιτιού, των συνόρων και της πατρίδας μέσα από το πρίσμα της παιδικής αθωότητας και της διαφορετικότητας. Οι εικόνες της Φωτεινής Στεφανίδη σε μια υπέροχη σύμπραξη με τις λέξεις αναδύουν μία έντονη συναισθηματική φόρτιση, νοσταλγία και μια γλυκιά μελαγχολία.
Συγγραφέας: Δέσποινα Ηρακλέους
Eικονογράφηση: Φωτεινή Στεφανίδη
[...]
Πηγή:
https://elculture.gr/51-paidika-vivlia-me-noima-kalliergontas-tin-ensynaisthisi-kai-tin-kritiki-skepsi/
English
