Elniplex / Βιβλία στον Φωταγωγό: Έχω φωνή, της Χαράς Μαραντίδου / Κατερίνα Τερζάκη / 11 Φεβρουαρίου 2026

«Έχω φωνή.
Κάποιες φορές
είναι μέσα
στο κεφάλι μου
με προσέχει
με ενθαρρύνει
με προβληματίζει
με κοροϊδεύει
με μαλώνει
με συγχαίρει».

Περί τίνος πρόκειται

Το «Έχω φωνή» είναι ένα βιβλίο του οποίου η γραφή κινείται ανάμεσα στην ποίηση και τον στοχασμό. Πρόκειται για ένα κείμενο το οποίο χτίζεται από σύντομες αυτόνομες φράσεις και η δύναμή του πηγάζει ακριβώς από αυτή τη νοηματική συμπύκνωση.

Μέσα στις σελίδες του παρουσιάζεται η φωνή ως μέσο έκφρασης, αντίστασης, επικοινωνίας και κάθαρσης. Αλλάζει, μεταμορφώνεται, κλείνεται ή αποκτά βάθος και ένταση. Κι όταν σωπαίνει κινείται αδιάκοπα μέσα στο σώμα μας ψάχνοντας διέξοδο. Άλλες φορές πάλι ξεφεύγει από την ύπαρξή μας, αυτονομείται και ρέει μέσα στο σύμπαν, αντηχώντας ιδέες και νοήματα που πάνε να συναντήσουν άλλες φωνές. Γίνεται λέξεις που πάλλονται και ακροβατούν μεταξύ συνειδητού και ασυνείδητου.

Εστιάζοντας

Το «Έχω φωνή» ανήκει σε εκείνα τα βιβλία του οποίου κάθε φράση λειτουργεί σαν ανεξάρτητη μονάδα νοήματος, η οποία μέσα στην αυτάρκειά της επιτρέπει στον αναγνώστη να ερμηνεύσει, να ταυτιστεί, να αναπνεύσει και να αναγνωρίσει δικές του φωνές. Είναι σαν να σου ζητά να του δώσεις χρόνο για εσωτερίκευση, δίχως να εξαναγκάζει το συναίσθημα.

Ταυτόχρονα, η αισθητική του βιβλίου ταιριάζει απόλυτα στο ύφος και τη δυναμική του κειμένου. Αυτό προφανώς προκύπτει και από το γεγονός ότι η συγγραφέας του, Χαρά Μαραντίδου, το έντυσε εικαστικά, προσφέροντάς του μια ατμόσφαιρα που συνυπάρχει άψογα με τις λέξεις.

Εικονογραφικά η φωνή αναπαριστάται ως ένας φωτεινός πορτοκαλής κύκλος, ο οποίος στη συνέχεια αλλάζει μορφές και αποχρώσεις και σχηματοποιεί τα νοήματα. Άλλοτε απλώνεται και καμπυλώνει και άλλοτε μαζεύεται ή γίνεται γραμμική.

Για αναγνώστες από 8-9 περίπου ετών.

Εκδόσεις Καλειδοσκόπιο

Φιλαναγνωστική Προσέγγιση

Διαβάζοντας αυτό το βιβλίο με τα μεγαλύτερα παιδιά του Δημοτικού είναι σαν να τους δίνετε τον χώρο και τον χρόνο να αναδείξουν τις δικές τους φωνές, να φωτίσουν τις δικές τους καμπύλες και να βγουν μέσα από κύκλους που τα προστατεύουν.

Δώστε τους χρώματα και ένα φύλλο χαρτί και ζητήστε τους να δώσουν μορφή στη φωνή τους, να την κάνουν λέξεις και ιδέες. Ακόμα, μπορούν να την κάνουν κολάζ, τραγούδι, ποίημα ή να της δώσουν μορφή με το σώμα τους.

Ιδιαίτερο ενδιαφέρον έχει η συνέχιση της φράσης «Έχω φωνή που…». Σκοπός είναι να βιώσουν την ελευθερία της έκφρασης και της επαφής με τα αφανέρωτα κομμάτια του εαυτού τους.

Τέλος, μπορείτε να παίξετε ένα παιχνίδι ερωτήσεων, το οποίο μπορεί εύκολα να φτιαχτεί και σε μορφή πλαστικοποιημένων καρτών:

«Πού πάει η φωνή μου όταν βγαίνει από το στόμα μου;»

«Πώς αισθάνομαι όταν η φωνή μου με εκθέτει;»

«Σε ποια μέρη του σώματός μου συναντώ τη φωνή που δεν μπορεί να βγει;»

«Σε ποιες περιπτώσεις θα ήθελα η φωνή μου να δυναμώνει;»

«Τι με βοηθάει να δίνω μορφή στη φωνή μου;»

«Υπάρχουν στιγμές που η φωνή μου με κάνει να ντρέπομαι;»

«Τι χρώμα έχει η φωνή μου;»

«Τι σχήμα έχει η φοβισμένη φωνή μου;»

«Τι κάνει τη φωνή μου να μικραίνει ή να χάνεται;»

Διαβάστε ξανά και ξανά το βιβλίο αυτό με τα παιδιά σας ή τους μαθητές σας και αφήστε το να σας παρασύρει με τον ρυθμό του και το ύφος του σε ένα ταξίδι αυτογνωσίας και στοχασμού.

Απόσπασμα

Πηγή:

https://www.elniplex.com/exo-foni