Goodreads / Δοκιμές Μνήμης / Αφροδίτη Κουσούνη / 28 Ιουλίου 2020

Όταν έρχεται στα χέρια μου ένα βιβλίο με ποιήματα, είμαι πάντα λίγο επιφυλακτική. Ίσως να φταίει μια προκατάληψη που κουβαλάω παιδιόθεν, η προτίμησή μου για τον πεζό λόγο και μια εγγενής αντιπάθεια που τρέφω για το λυρισμό και τα γλυκανάλατα στιχάκια. Το ξεφύλλισα αρχικά για μια γενική εικόνα. Πριν το καταλάβω, βρέθηκα να μην μπορώ να το αφήσω από τα χέρια μου, βρέθηκα να παλεύω με λέξεις και εικόνες που προκαλούσαν το μυαλό και την ψυχή μου. Ο ποιητής μοιάζει εν προκειμένω με σκηνοθέτη ή φωτογράφο. Στέκεται πίσω από τον φακό και αυτό που αποτυπώνει είναι στιγμές και συναισθήματα. Η δική του Πόλη είναι εμφανής, είναι η δική του μνήμη που αναβιώνει και γίνεται ξεναγός για τον αναγνώστη σε τοπία και εικόνες. Βγάζει από τις λέξεις τον καλύτερό τους εαυτό και εκείνες του αφήνονται χωρίς αντίσταση, σαν να γνωρίζουν ότι θα τις αποθεώσει. Η απουσία οποιουδήποτε βερμπαλισμού δεν κάνει τον λόγο λιγότερο γλαφυρό, αλλά αντίθετα, βαθιά μεστό, ενώ ακόμη και τα σημεία στίξης μοιάζουν να κάνουν πολλές φορές τη διαφορά. Και τελειώνοντας την ανάγνωση, έπιασα τον εαυτό μου να θέλει απλώς να το ξαναδιαβάσει...Και όπως λέει και ο ποιητής "Το ταξίδι ανοίγει καινούριους δρόμους ατέρμονους, άκουσε τη σιωπή και αφουγκράσου τη φυγή τη στιγμή που αναβάλλεται για πάντα...". Ένα ειλικρινές πεντάρι, που το αξίζει χωρίς δεύτερη σκέψη