Κυριάκος Χαραλαμπίδης

Γεννήθηκε στην Κύπρο το 1940. Σπούδασε Ιστορία και Αρχαιολογία στην Αθήνα, όπου παρακολούθησε και μαθήματα Θεάτρου, και ειδικεύτηκε σε θέματα Ραδιοφωνίας στο Μόναχο. Εργάστηκε στη Μέση Εκπαίδευση, και για τρεις δεκαετίες στο Ραδιοφωνικό Ίδρυμα Κύπρου, από το οποίο αφυπηρέτησε ως Διευθυντής Ραδιοφωνίας. Το έργο του ευτύχησε να λάβει πολλές διακρίσεις (Κρατικό Βραβείο Ποίησης στην Ελλάδα και την Κύπρο, Βραβείο Κώστα και Ελένης Ουράνη από την Ακαδημία Αθηνών, Αριστείο Γραμμάτων από την Κυπριακή Δημοκρατία, Διεθνές έπαθλο Καβάφη, Βραβείο της Ελληνικής Εταιρείας Μεταφραστών Λογοτεχνίας και άλλα.) Εξέδωσε δεκατρείς ποιητικές συλλογές, μερικές από τις οποίες μεταφράστηκαν σε άλλες γλώσσες. Ασχολήθηκε επίσης με το δοκίμιο και τη μετάφραση. Η σύνθεση παιδικών ποιημάτων, μια άγνωστη έως τώρα πτυχή του, μαρτυρεί τη λαχτάρα του να αντικρίζουμε τον κόσμο με μάτια παιδικά, για να μην καταργούμε το όνειρο και την ποιητική «αφέλεια».

Έργα του: Πρώτη Πηγή (1961), Η άγνοια του νερού(1967), Το αγγείο με τα σχήματα (1973), Αχαιών Ακτή(1977), Αμμόχωστος Βασιλεύουσα (1982), Θόλος(1989), Μεθιστορία (1995), Ρωμανού του Μελωδού Τρεις Ύμνοι, εισαγωγή-μετάφραση (1997), Δοκίμιν(2000), Αιγιαλούσης επίσκεψις – ένα ποίημα και ένα σχόλιο (2003), Κυδώνιον μήλον (2006), Ολισθηρός ιστός Α ́ και Β ́, δοκίμια-μελέτες-άρθρα-συνεντεύξεις (2009), Λευκωσία, μια πόλη στη Λογοτεχνία, επιλογή κειμένων (2010), Ίμερος (2012), Στη γλώσσα της υφαντικής (2013), Ηλίου και Σελήνης άλως (2017).