Literature.gr / Τέσσερις γάτες, ένας σκύλος κι ένας λύκος! / Κώστας Στοφόρος / 21 Ιανουαρίου 2026

Ποδαρικό στη νέα χρονιά για τη στήλη μας με βιβλία όμορφα και μαγικά και ήρωες, όπως λέει κι ο τίτλος τέσσερις γάτες, έναν σκύλο κι έναν λύκο.

Στην πραγματικότητα οι γάτες είναι πολλές, όταν μιλάμε μάλιστα για μια χώρα, το Γατουχάν, που κατοικείται αποκλειστικά από τα όμορφά αυτά τετράποδα. Μια χώρα -νησί που έχει το προσόν να μετακινείται κι έτσι είναι σχεδόν αδύνατον να εντοπίσουμε που βρίσκεται αυτή τη στιγμή!

Η Στέλλα Μιχαηλίδου στο βιβλίο της «Κι ο φόβος φοβάται- Ιστορίες από το Γατουχάν» που κυκλοφορεί από τις εκδόσεις Καλειδοσκόπιο, μας μεταφέρει μια ιστορία που αξίζει πολύ να μας προβληματίσει και αν μας βάλει σε σκέψεις. Όπως όλα τα καλά βιβλία για παιδιά και νέους όχι μόνο μπορεί, αλλά θα έλεγα πρέπει να διαβαστεί κι από ενηλίκους!

Στο Γατουχάν όλοι είναι ευτυχείς και διασκεδάζουν κι έχουν μια καλή βασίλισσα τη Ζηνοβία -το συμβούλιό της αποτελείται από παιδιά. Όμως οι αποφάσεις λαμβάνονται από όλους και υπάρχει πλήρης ισότητα.

Μέχρι που εμφανίζεται ο Ερχάν, που ξέρει τον φόβο να σκορπάει: «Γνωρίζει πως ο φόβος είναι όπλο φοβερό, μπορεί να κάνει αδύναμο και τον πιο δυνατό, τη σκέψη παραλύει, διώχνει τη λογική και στον Ερχάν αρέσει πολύ, πάρα πολύ!»

Κυριαρχεί, φυλακίζει τη Ζηνοβία, επιβάλλει τον νόμο και την τάξη, απαγορεύει το γέλιο…

Μέχρι που γεννιέται εάν γελαστό γατάκι και γέλιο το γέλιο, που είναι μεταδοτικό στο τέλος ανατρέπεται ο δικτάτορας και η χαρά επιστρέφει.

Μια ιστορία με συμβολισμούς σημαντικούς, γραμμένη όμως με τρόπο που και γίνεται κατανοητή στα παιδιά στο βαθύ νόημα της, αλλά χωρίς κηρύγματα και ρητορείες. Θαυμάσια η γραφή της συγγραφέως.

Άφησα επίτηδες στο τέλος την έξοχη δουλειά που έκανε η εικονογράφος Χρύσω Χαραλάμπους. Κάθε σελίδα είναι πραγματικά έργο τέχνης που δένει αρμονικά με το κείμενο. Χώματα δυνατά, μακριά από απομιμήσεις και με μεγάλη πρωτοτυπία σε σχέση με τα περισσότερα βιβλία για παιδιά.

Και τονίζω πως είναι εικονογράφηση που απευθύνεται σε παιδιά κι όχι στο ενήλικο κοινό, όπως πολλές φορές συμβαίνει. Δεν αρκεί η όμορφη ζωγραφιά, χρειάζεται και το «κάτι άλλο» που η κυρία Χαραλάμπους σίγουρα έχει στην τέχνη της. [...]

Πηγή:

https://www.literature.gr/tesseris-gates-enas-skylos-ki-enas-lykos-grafei-o-kostas-stoforos/