Elniplex / «Το Κοτσύφι» της Φωτεινής Στεφανίδη στα 21 βιβλία που προτάθηκαν να μεταφραστούν σε όλο τον κόσμο / 10 Μαρτίου 2026

Στη λίστα περιλαμβάνεται και το θαυμάσιο Το κοτσύφι της Ελληνίδας εικονογράφου, συγγραφέα και ζωγράφου Φωτεινής Στεφανίδη.
Η Επιτροπή του Άντερσεν επιχειρεί από το 2018 να δημιουργήσει «γέφυρες κατανόησης» ανάμεσα σε διαφορετικούς πολιτισμούς, έτσι καταρτίζει έναν κατάλογο με βιβλία δημιουργών που έχουν υπάρξει υποψήφιοι για το βραβείο.
Την επιτροπή αποτελούν οι Brenda Dales (Η.Π.Α.), Nadia El Kholy (Αίγυπτος), Giorgia Grilli (Ιταλία), Diana Kovach (Αργεντινή), Shailaja Menon (Ινδία), Mare Müürsepp (Εσθονία), Margaret Anne Suggs (Ιρλανδία), Fengxia Tan (Κίνα), Holly Tonks (Ηνωμένο Βασίλειο) και Morgane Vasta (Γαλλία), ενώ πρόεδρος είναι η Λιβανέζα Shereen Kreidieh.
Το Κοτσύφι. Από Φλεβάρη σε Φλεβάρη. Ένας κύκλος ετήσιος ή και μεγαλύτερος. Οι εποχές διαδέχονται η μία την επόμενη. Η Φωτεινή Στεφανίδη φανερώνει ένα από τα πρώτα σημάδια της Άνοιξης, της αναγέννησης της φύσης, της ανόδου της Περσεφόνης στον Επάνω Κόσμο. Είναι η επανεμφάνιση των κοτσυφιών στον δημόσιο βίο της πόλης. Αυτά τα λιτά όμορφα, μελωδικά τσιχλοπούλια που φτιάχνουν τις φωλιές τους σε σχετικά χαμηλά φυλλώματα των δέντρων του αστικού ιστού, μέχρι πριν διακόσια περίπου χρόνια ούτε που πλησίαζαν τους τόπους των ανθρώπων∙ ήταν δασόβια πουλιά. Πλέον έχουν επιλέξει τα 3-4 χρόνια που ζουν, να τα περνούν πιο κοντά μας, έχοντας συνηθίσει την παρουσία μας ή ως ένα θείο δώρο μέσα στις συχνά αδιάφορες ανθρώπινες πόλεις.
Το αγόρι συναντά το κοτσύφι. Στη δυαδική αυτή σχέση αγοριού-κοτσυφιού, η Φωτεινή Στεφανίδη ενσωματώνει επιδέξια όψεις της ζωής των ανθρώπων. Οι καλοκαιρινές διακοπές, η καθημερινή διαδρομή προς το σχολείο με το σχολικό, τα κινητά στα χέρια και η συχνή φωτογραφική τους χρήση σε κάθε στιγμή της καθημερινότητάς μας.
Όλα δίχως λέξεις. Δίχως καμιά λέξη. Ένα εικονοβιβλίο (silent) που αναπτύσσει μια μεστή εικονιστική αφήγηση, η οποία διαπερνά τη ζωή μιας οικογένειας ανθρώπων και μίας αντίστοιχης πουλιών, δημιουργώντας επιτηδευμένα χρονικά κενά, καθώς οι εικόνες αναπηδούν από το ένα χρονικό σημείο στο άλλο, πάνω σε μια χρονογραμμή που μανταλώνει ουσιαστικά τη ζωή και τον συσχετισμό αυτών των δύο οικογενειών όπως τοποθετούνται και αλληλεπιδρούν χωροχρονικά∙ στον δεδομένο τόπο και στον διάβα του χρόνου.
Η παλέτα της κινείται στις αγαπημένες της ήπιες αποχρώσεις, αποφεύγοντας την ένταση. Κατορθώνει να αποτυπώνει συναισθήματα, γνώσεις, σκέψεις, ιδέες, ακόμα και προβληματισμούς, δίχως να χρησιμοποιεί ένταση στα χρώματα, αλλά μέσω μεστών, ποιητικών αποδόσεων των προσώπων, των τοπίων, των αντικειμένων.
[...]
Πηγή:
In Same Category
- Διάστιχο / Φωτεινή Στεφανίδη: «Κιχώριο, το γαλανό λουλούδι» / Κατερίνα Ζαμαρία / 9 Μαρτίου 2026
- ΚΕΙΜΕΝΑ (Περιοδικό Πανεπιστημίου Θεσσαλίας) / Βιβλιοκριτική / Τρυπάνη Παναγιώτα / 17 Φεβρουαρίου 2026
- Διάστιχο / Τασούλα Τσιλιμένη: «Ένα δέντρο μεγαλώνει παντού» / Άντα Κατσίκη-Γκίβαλου / 21 Φεβρουαρίου 2025
- Κόκκινη Αλεπού / Η συγγραφέας που δεν ήξερε να γράφει / Μάρα Ψαράκη / 18 Μαρτίου 2026
- Elniplex / Ο Πέτρος και το ρομπότ, του Μανώλη Νικόλτσιου / Απόστολος Πάππος / 2 Ιουνίου 2026